WordReference English-Turkish Dictionary © 2026:
| Temel Çeviriler |
| convicted adj | (found guilty of a crime) (bir suçtan) | mahkum olmuş s. |
| | | suçu kanıtlanmış s. |
| | The convicted man was sent to prison. |
WordReference English-Turkish Dictionary © 2026:
| Temel Çeviriler |
| convict [sb]⇒ vtr | (of a crime) | suçlu bulmak, mahkûm etmek geçişli f. |
| | Danny was convicted of armed robbery. |
| convict n | (person in jail) | mahkûm, hükümlü, tutuklu i. |
| | Writing letters to convicts can be dangerous. |