Wörterbuch v1 Englisch-Deutsch © WordReference.com 2012:
tin [tın]
- I s
- 1. CHEM, TECH Zinn n
- 2. (Weiß)Blech n
- 3. (Blech-, besonders Br Konserven)Dose f, (-)Büchse f
- 4. sl Piepen pl (Geld)
- 1. CHEM, TECH Zinn n
- II adj
- 1. zinnern, Zinn…
- 2. Blech…, blechern (auch fig pej)
- 1. zinnern, Zinn…
- III v/t
- 1. verzinnen
- 2. Br eindosen, (in Büchsen) einmachen oder packen, konservieren; → tinned 2
- 1. verzinnen
'tin' auch in diesen Einträgen gefunden:
cake tin
- tin can
- tin cry
- tin fish
- tin-foil
- tin foil
- tin god
- tin hat
- tin Lizzie
- tin opener
- Tin Pan Alley
- tin-plate
- tin plate
- tin solder
- vacuum
Deutsch:
Backform
- Blech
- Blechbüchse
- blechern
- Blechnapf
- Blechschachtel
- Blechschüssel
- Blechtrommel
- Bratfolie
- Büchse
- Büchsenöffner
- Dose
- Dosenöffner
- Form
- Kastenbrot
- Kastenform
- Konserve
- Konservenbüchse
- Konservenöffner
- konservieren
- Kuchenblech
- Kuchenform
- Ölkanister
- Ölsardine
- Ringform
- Sardinenbüchse
- Stanniol
- stürzen
- Tabaksdose
- Tabatiere
- Teedose
- verzinnen
- Verzinnung
- Zinn
- Zinnsoldat