Gran diccionario español-portugués português-espanhol © 2001 Espasa-Calpe:
bandoleira [bα˜do'lejɾa] ƒ bandolera ƒ
Gran diccionario español-portugués português-espanhol © 2001 Espasa-Calpe:
bandoleiro, a [bα˜do'lejɾu, ɾa]
I adj
1. inconstante, voluble.
2. (sem parada) vagabundo(a), errante.
II m, ƒ
1. bandolero m, -a ƒ, bandido m, -a ƒ.
2. fam trolero m, -a ƒ, embustero m, -a ƒ
I adj
1. inconstante, voluble.
2. (sem parada) vagabundo(a), errante.
II m, ƒ
1. bandolero m, -a ƒ, bandido m, -a ƒ.
2. fam trolero m, -a ƒ, embustero m, -a ƒ
Nesta página: bandoleira, bandoleiro
| Traduções principais | ||
| Português | Espanhol | |
| bandoleiraFrom the English "bandolier" sf | bandolera nf | |
| cartuchera nf | ||
| Traduções principais | ||
| Português | Espanhol | |
| salteador, cangaceiro, bandoleiroFrom the English "brigand" sm | (bandido) | bandolero nm |
| forajido nm | ||
Espanhol: